خوردگی فولاد زنگ نزن آستنیتی(آلیاژ مشهور 304)

خوردگی فولاد زنگ نزن آستنیتی(آلیاژ مشهور 304)

www.taminsteel.ir/show/?id=145

کد مطلب : 145   نویسنده : تامین استیل(دپارتمان تحقیق و توسعه)

‌خوردگی فولاد زنگ نزن آستنیتی (Corrosion of Austenitic Stainless Steel) مساله حائز اهمیتی می باشد. مقاومت این فولادها از تمامی فولادهای زنگ نزن بیشتر بوده...

تامین استیل

taminsteel.ir  

نسخه ویژه چاپ

powered by : www.monazam.ir


 

تماس با ما

 

خوردگی فولاد زنگ نزن آستنیتی

‌خوردگی فولاد زنگ نزن آستنیتی (Corrosion of Austenitic Stainless Steel) مساله حائز اهمیتی می باشد. مقاومت این فولادها از تمامی فولادهای زنگ نزن بیشتر بوده و در محیط‌ های صنعتی و محلول ‌های اسیدی بیشترین مقاومت را دارند. در شرایط طبیعی سطح صیقلی و براق این فولادها به همان صورت باقی می‌ماند، اما اگر شرایط خوردگی شدیدتر شود (مثلا دمای بالاتر و اسیدهای قوی‌تر) عناصر آلیاژی بیشتری نسبت به نوع 304 لازم است.

افزایش بیش از 2 درصد مولیبدن به فولادهای زنگ نزن آستنیتی مقاومت به حفره‌ دار شدن را افزایش می‌دهد. آلیاژ مشهور این گروه، نوع 316 است که 2.5 درصد مولیبدن دارد. در محلول‌هایی که به شدت خوردگی حفره‌ای ایجاد می‌کنند (یعنی محلول‌های حاوی کلرید زیاد) مقدار نیکل و مولیبدن لازم بیش از آلیاژ نوع 316 می‌باشد. عموما فولادهای تمیزتر، با ناخالصی و آخال کمتر، مقاومت بیشتری به حفره‌دار شدن داشته ولی هزینه تولید آنها زیاد می باشد.

از معایب بزرگ بعضی از فولادهای زنگ نزن آستنیتی (مثل آلیاژ مشهور 304) این است که اگر در گستره دمایی 850-400 درجه سانتی گراد گرم شوند نسبت به ‌خوردگی بین ‌دانه‌ ای حساس خواهند شد. میزان حساسیت به ‌خوردگی‌ بین ‌دانه‌ ای به ترکیب شیمیایی آلیاژ و مدت نگهداری در گستره دمایی حساسیت بستگی دارد. برای شدت بخشیدن خوردگی بین ‌دانه‌ ای در نمونه ‌های آزمایشگاهی از اسیدهایی با قدرت اکسید کنندگی زیاد استفاده می‌شود. مثلا؛ آلیاژ 304 تابکاری شده وقتی در محلول جوشان نیتریک- دی‌کرومات قرار گیرد، خوردگی بین ‌دانه‌ ای شدیدی در آن ایجاد می‌شود (شکل زیر). حمله شیمیایی پس از 4 ساعت و 8 ساعت به ترتیب در شکل‌های الف و ب نشان داده شده است.